Τέλη 2012, Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Κατά τη διάρκεια του τυπικού ελέγχου ασφαλείας επιβάτη που μεταβαίνει από την Αθήνα για το Λονδίνο, εντοπίζεται σε συσκευή αναπαραγωγής μουσικών αρχείων υλικό το οποίο έχει αποκτηθεί κατά παράβαση των κανόνων περί προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας. Αμέσως ο ύποπτος συλλαμβάνεται και η συσκευή του κατάσχεται. Υπεύθυνος για το πιθανολογούμενο μελλοντικό σενάριο; ο Χίτλερ!!!
Νόεμβριος 2010, Στρασβούργο, συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. O oμιλών, γερμανικής καταγωγής, επικεφαλής της Σοσιαλιστικής Ομάδας και επόμενος πρόεδρος του Σώματος, κ. Μάρτιν Σουλτς μεμφόμενος τη στάση του Ηνωμένου Βασιλείου στην αντιμέτωπιση της οικονομικής κρίσης διερωτάται αν “το Ηνωμένο Βασίλειο κυβερνάει στην Ευρώπη και αποφασίζει για το Ευρώ;”. Εκτός μικροφώνου, ο βρετανός συνάδελφός του κ. Γκοντφρέυ Μπλουμ, μέλος του κόμματος “Ευρώπη ελευθερίας και δημοκρατίας”, ανταπαντά “ Ein Volk, ein Reich, ein Fuehrer” (Μια χώρα, μια αυτοκρατορία, ένας Φύρερ). Η ευρωπαϊκή δημόσια γνώμη πληροφορείται παραχρήμα το συμβάν, επικρατεί μεγάλη αναστάτωση στην αίθουσα, η οποία κορυφώνεται με την απόφαση του Προεδρείου να αποβληθεί ο κ. Μπλουμ λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, αποχώρουν όλοι οι παριστάμενοι σύναδελφοί του στην κοινοβουλευτική ομάδα.
Στα “ψιλά” των μέσων μαζικής ενημέρωσης περνά η εξαιρετικά αμφίρροπη ψηφοφορία που ακολουθεί, σχετικά με δύο προτάσεις ψηφισμάτων για την Εμπορική Συμφωνία για την Καταπολέμηση της Παραποίησης (γνωστή με το λατινικό ακρωνύμιο ACTA). Πρόκειται για την αμφιλεγόμενη διεθνή εμπορική συμφωνία που έχει ως αντικείμενο την καθίδρυση κοινών προτύπων αποτελεσματικής προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Κορέα, το Μεξικό, το Μαρόκο, η Νέα Ζηλανδία, η Σινγκαπούρη, η Ελβετία και οι ΗΠΑ κατηγορούνται ότι, εν μέσω αδιαφανών και μυστικών συννενοήσεων, συνέταξαν κείμενο που βρίθει από ύποπτες και επικίνδυνες για τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα διατάξεις.
Η συμφωνία αφορά στην προστασία ενός ευρύτατου φάσματος υλικών και άυλων αγαθών που γίνονται σε παγκόσμια κλίμακα αντικείμενα παραποίησης και παραχάραξης. Ωστόσο, οι αντιδράσεις στοχοθετούν κατά κύριο λόγο τις πρόνοιες για την πάταξη του ψηφιακού παρα-εμπορίου. Σύμφωνα με τους επικριτές της συμφωνίας, αναμένεται η επιβολή μέτρων όπως ο έλεγχος φορητών ηλεκτρονικών συσκευών (κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, συσκευές αναπαραγωγής αρχείων εικόνας και μουσικής) κατά τη διεύλευση των κατόχων τους από διεθνή σύνορα, καθώς και η διακοπή της πρόσβασης στο Διαδίκτυο χρηστών που παρανόμως και κατ’εξακολούθηση μεταφορτώνουν (download-upload) αρχεία.
Ο αντίλογος βέβαια προβάλλει την ανάγκη προστασίας της δημιουργικότητας, της καινοτομίας, της ποιότητας, της προστασίας της δημόσιας υγείας. Οι συντάκτες του κειμένου σκοπεύουν να πατάξουν εικόνες όπως εκείνη των συμπαθέστατων οικονομικών μεταναστάτων από τις υποσαχάριες, ελάχιστα ανεπτυγμένες, χώρες που πωλούν κλεψίτυπα προϊόντα σε ακτίνα λίγοτερο των πενήντα μέτρων μακρία από το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών. Ο υπό οικονομική κρίση διαπαιδαγωγούμενος νεο-έλληνας καταναλωτής αγοράζει αρχικώς την παραποιημένη, καθώς το αυθεντικό προϊόν φαντάζει εκτός μισθολογικής πραγματικότητας και φαντασίας του, τσάντα χειρός από πλανώδειο πωλητή, απολαμβάνει το καφεϊνούχο ρόφηματα μου διαλέγοντας παραχαραγμένους ψηφιακούς δίσκους (cd,dvd) και εν συνέχεια λογομαχεί με τον υπάλληλο του αναψυκτηρίου γιατί απέφυγε να του προσκομίσει θεωρημένη απόδειξη…
Πίσω στο Στρασβούργο, οι εξ αμέσου δημοκρατικής νομιμοποίσης εκπρόσωποι των ευρωπαίων πολιτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχουν χωρισθεί σε δύο στρατόπεδα. Οι από παράδοση (και …εργολαβία) κοινωνικά ευαίσθητοι Σοσιαλιστές, Φιλελεύθεροι, Πράσινοι και Αριστεροί εναντίον των από χρίσμα προστατών των συμφερόντων της βιομηχανίας και των οικονομικών μεγαλο-συμφερόντων Χριστιανοδημοκρατών και Συντηρητικών. Οι κατερχόμενες δύο προτάσεις ψηφισμάτων απευθύνονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε εντελώς διαφορετικό τόνο. Η πρώτη εκφράζει έντονη καχυποψία και ζητά ρητές εγγυήσεις και δεσμεύσεις για την προστασία του ευρωπαϊκού κεκτημένου και των δικαιωμάτων των ευρωπαίων καταναλωτών και πολιτών. Η δεύτερη επιβεβαιώνει την εμπιστοσύνη προς τον θεματοφύλακα των ευρωπαϊκών συνθηκών και αναγνωρίζει τον ορθό προσανατολισμό της προβλέψεων της συμφωνίας, ανησυχώντας, με ασθενέστερη ένταση, για τους προβληματισμούς του άλλου στρατοπέδου.
Η έκβαση της ψηφοφορίας της 24ης Νοεμβρίου 2010, που ακολουθεί του επεισοδίου Μπλουμ, είναι άκρως διδακτική και χαρακτηριστική για το τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται η Δημοκρατία, όταν οι λειτουργοί της αναλώνονται σε δημαγωγικούς καιροσκοπισμούς. Η κοινοβουλευτική ομάδα “Ευρώπη ελευθερίας και δημοκρατίας” είχε αποφασίσει να ταχθεί υπέρ της επιφυλακτικής για την ACTA πρόταση ψηφίσματος των Σοσιαλιστών και λοιπών. Στον κατάλογο ψηφοφορίας τίθεται προς ψήφιση πρώτο το κείμενο των Σοσιαλιστών (και λοιπών), το οποίο δεν υιοθετείται για μόλις 16 ψήφους (ψήφισαν 306 υπέρ, 322 κατά, 26 αποχή). Αν ο κ. Μπλουμ και οι συνάδελφοι του δεν αποχωρούσαν, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας θα ήταν αντίστροφο. Εν συνεχεία, η δεύτερη πρόταση υιοθετείται με 331 ψήφους υπέρ, 294 κατά, και 11 αποχές, με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα να πανηγυρίζει για την ανέλπιστη επικράτηση.
Το προφανές, οι Σοσιαλίστες και οι σύμμαχοί τους έχασαν μια μάχη σπουδαίας, κατ’αυτούς, ουσίας εξαιτίας μιας ανούσιας λογομαχίας εντυπώσεων με επίκεντρο το, πέραν κάθε αμφισβήτησης, εκτός ευρωπαϊκού πολιτικού και κοινοβουλευτικού πολιτισμού σχόλιο του Βρετανού ευρωβουλευτή.
